maandag 26 februari 2007
Chicklit is voor de lipstickfeministe
Verpest het lichte genre de markt voor Nederlandse literatuur voor vrouwen? Chicklit is een statement: wij zijn slim, onafhankelijk en we willen ook begeerlijk zijn.
Drie vrouwen staan op de longlist voor de Libris Literatuurprijs: Fleur Bourgonje, Natalie Koch en Sana Valiulina. Zou een van hen winnen?
Waarschijnlijk niet. De laatste 22 AKO- en Librisprijzen gingen naar mannen, Connie Palmen was in 1995 de laatste vrouw met De vriendschap. De spaarzame bekroning van literatuur van vrouwelijke schrijvers was voor auteur Mariët Meester aanleiding om zich in november te beklagen in Trouw. Haar verklaring: literaire jury’s zijn niet in staat onderscheid te maken tussen waarlijk belangrijke boeken die door vrouwen zijn geschreven, en de ‘chicklit’. Lees verder.
Schrijfster en columniste Cindy Hoetmer reageerde tegenover Boekennieuws: De meeste schrijvers willen gewoon op hun eigen manier een verhaal vertellen. Pas naderhand plakken uitgeverijen en recensenten er etiketjes als chicklit of literatuur op.
Dit heeft niets met de intenties van de schrijver te maken. Sterker nog, het is stomvervelend.
Waarom zou in godsnaam het boek van Wiegertje Postma chicklit zijn? Omdat het geschreven is door een jonge vrouw? De boeken van mannelijke Spunkauteurs mogen zeker wel gewoon boek heten.
Ronduit beledigend is de veronderstelling dat romans van vrouwelijke columnisten en webloggers door uitgevers zouden worden bedacht. Romans worden niet door uitgevers bedacht, en zeker niet romans die zijn gebaseerd op eigen ervaringen van de schrijver (terwijl dat hier wordt genoemd als een van de definities van chicklit). Dat is namelijk onmogelijk.
En sinds wanneer is het #%%@& verkeerd om als journalist of columnist te werken? Is de kunst dan niet puur genoeg? We moeten inderdaad niet toejuichen dat schrijvers hun eigen geld verdienen, het is veel beter als ze dikke subsidies opeisen.
Het zijn lieden met oubollige opvattingen over boeken, lezen en literatuur, zoals die troela Herien Wensink, die vrouwen in een hoek schoppen. En ja, ik strijd onder eigen banier, iemand moet het doen.
|
