dinsdag 20 februari 2007
De ontdekkingen van Simone van der Vlugt
Samen met Saskia Noort en Esther Verhoef vormt Simone van der Vlugt de eredivisie van de vrouwelijke thrillerauteurs. Met Het laatste offer levert de voormalige jeugboekenschrijfster een pakkende actiethriller af die het midden houdt tussen Dan Brown en de onvolprezen Raiders Of The Lost Ark.
 Alkmaar ligt er op zomaar een druilerige woensdagochtend wat verlaten bij. In Het laatste offer vindt tijdens de Kaasmarkt op de Waag weliswaar een spectaculaire achtervolging plaats, maar die is dan ook bedacht door een schrijfster met een rijke fantasie. Simone van der Vlugt (1966): "Ik vond het leuk om mijn woonplaats in dit boek te betrekken. Het is ook praktisch, omdat ik de stad goed ken en dus niet zoveel onderzoek hoefde te doen. Mijn vorige boek, Schaduwzuster speelde zich af in Rotterdam. Omdat ik die stad niet kende, moest ik daar keer op keer naartoe. Ook leuk, maar wel tijdrovend."
Toch speelt een groot deel van Het laatste offer zich af op een plek die nog veel verder van Alkmaar afligt: Egypte. "Klopt. En toen ik mijn gezin vertelde dat we op werkvakantie naar Egypte gingen om de tempels te bekijken, werd dat niet bepaald als een straf ervaren."
Sinds Van der Vlugt is overgestapt van historische jeugdboeken naar thrillers, scoorde ze opeenvolgende bestsellers met De reünie (2004) en Schaduwzuster (2005). Een echte verklaring voor haar succes heeft ze niet. "Ik denk dat je met historische jeugdboeken simpelweg een kleiner publiek bereikt. Kinderen zijn toch minder gaan lezen en als ze dat wel doen, lezen ze graag over hun eigen belevingswereld. Zonder verhalen vol pukkels, brugklas en jongens vinden ze het al snel minder interessant."
Volwassen lezers hebben, zeker de laatste jaren, minder bezwaar tegen een extra geschiedenislesje. Hoofdpersonen van Het laatste offer Jef en Birgit proberen bijvoorbeeld de Ark des Verbonds terug te vinden. Deze met goud overtrokken en volgens sommige bronnen met magische (lees: elektrische) krachten gezegende kist zou de ooit twee stenen tafelen met daarop de Tien Geboden hebben bevat.
 Van der Vlugt kreeg het idee voor toen ze bij Teleac een documentaire zag over verdwenen beschavingen, zoals de Maya's in Zuid-Amerika. Aanvankelijk was ze huiverig voor Broodje Aap-verhalen. "Maar er kwam zoveel archeologisch materiaal boven dat ik besefte dat er toch wel veel over de oudheid is dat we niet weten en waar we zomaar aan voorbijgaan."
Met hulp van bibliotheek en internet dook de schrijfster in de materie, waarbij ze stof voor meerdere boeken opdeed. Het laatste offer hoeft daarom ook niet het laatste avontuur te zijn van archeologenzoon Jef en de door familieproblemen getroebleerde Birgit, die zo verliefd op elkaar zijn dat ze tussen alle levensbedreigende avonturen door nog regelmatig de tijd vinden voor een fijne vrijpartij.
In Het laatste offer komen heel wat geschiedkundige fenomenen aan de orde, van Cleopatra en haar geliefde Julius Caesar tot en met de befaamde wereldkaart van Piri Reis uit het begin van de zestiende eeuw, waarop een nauwkeurige tekening stond van de toen nog niet ontdekte Zuidpool. Is het voor Van der Vlugt alleen materiaal voor een spannend verhaal of gaat ze er echt in mee? "Ik geloof wel dat er beschavingen zijn geweest waar we graag meer over hadden willen weten, maar die van de aardbodem zijn verdwenen. Maar dat betekent niet dat ik alles geloof wat ik daarover tegenkom. Daarom laat ik een van de twee hoofdpersonen ook twijfelen aan het waarheidsgehalte van die bevindingen, zodat je als lezer kunt kiezen aan wiens kant je wilt staan."
Een sterk punt van Het laatste offer is het hoge Indiana Jones-gehalte. "Ik had die films niet per se nodig om dit boek te schrijven, maar ik mag ze graag zien. Archeologische ontdekkingen, mysteries oplossen, dat vind ik heel leuk." Een tip voor een eventuele verfilming heeft ze ook: "Al het archeologische materiaal dat ik in het boek beschrijf is op de plaats zelf aanwezig. Er hoeft niets te worden bijgemaakt, het is er allemaal al."
(bron: Spitsnet.nl)
|
