maandag 19 maart 2007
Boek John van den Heuvel rammelt aan alle kanten
Sinds jaar en dag heeft de Telegraaf een ijzersterke reputatie op het gebied van misdaadverslaggeving. Als opvolger van Peter R. de Vries zorgt voormalig politieman John van den Heuvel geregeld voor een primeur.
Zo scoorde hij in augustus 2002 met een 'exclusief' interview waarin de beruchte crimineel Johnny Mieremet de omstreden vastgoedbaron Willem Endstra aan de schandpaal mocht nagelen. Mieremet, die een conflict met Endstra had over een investering van miljoenen zwart geld, noemde hem de bank van de onderwereld en Willem Holleeder diens bewaker.
Voor alle betrokkenen zou dat verhaal grote gevolgen hebben. Vanwege zijn kennis van de onderwereld was ik uiteraard benieuwd naar het boek dat Van den Heuvel onlangs publiceerde met zijn collega Bert Huisjes: Doden liegen
niet. Spraakmakende misdaden in Nederland.
De bundeling van oude stukken uit de Telegraaf hangt eerlijk gezegd als los zand aan elkaar. Drie van de verhalen – onder meer over de raadselachtige verdwijning in Zimbabwe van voetbaltrainer Clemens Westerhof; overigens: niets aan de hand! – spelen niet eens in Nederland.
En ook de biecht van een taximakelaar over gesjoemel met vergunningen voor het rijden op Schiphol is er met de haren bijgesleept. Weliswaar staat er een prachtig portret in de bundel van meestervervalser Geert Jan Jansen en zijn ook andere verhalen aardig om nog eens te lezen, maar je verwacht nieuwe onthullingen over het milieu. Die ontbreken helaas.
De twee auteurs hebben domweg niet de moeite genomen hun artikelen over de oorlog in de Amsterdamse onderwereld te actualiseren. Onder meer over de moorden op Willem Endstra en Thomas van der Bijl is inmiddels veel meer bekend.
Doordat de datering ontbreekt, moet de minder goed geïnformeerde lezer maar raden wanneer de verhalen spelen en wordt hij soms zelfs volledig op het verkeerde been gezet.
 Wat in een verhaal uit 2004 inderdaad twee jaar geleden was (Willem Endstra’s dodelijke spagaat), is in 2007 al weer vijf jaar geleden. Nog storender is dat feiten niet kloppen. Zo was de arrestatie van Willem Holleeder niet eind januari 2005, maar 2006 en is Endstra in het ene verhaal nog de bank van de onderwereld en elders de 'bankier'.
Een subtiel verschil, zou je zeggen. Als Justitie dergelijke fouten maakt, staan de wakkere verslaggevers vooraan om moord en brand te schreeuwen over 'blunders'. Wat dat betreft moeten de heren een toontje lager zingen. Dit zijn geen vormfouten meer: het hele boek rammelt.
(bron: Elsevier)
|
