vrijdag 9 maart 2007
Het boekenweekgeschenk:
De Brug van Geert Mak
 Het schijnt zo te gaan. De CPNB vraagt een gevierd schrijver of schrijfster, de laatste jaren altijd een bekend literair auteur. Die krijgt de verzekering dat het helemaal niet nodig is om rekening te houden met het thema, als het maar een boekie wordt van zo’n 95 pagina’s voor een redelijk groot publiek.
Geert Mak is geen literair auteur, maar wel geliefd en gelauwerd. Zeker staat hij ook niet te boek als bedenker van humoristische verhalen. Nee, deze meester van de kleine geschiedenis schrijft dus zijn eigen verhaal, deze keer over het leven op de brug die Europa met Azië verbindt.
De omslagfoto is van lang geleden, maar de verhalen tekent hij in 2006 op, uit de monden van de kleine handelaren die hun armzalige miljoentjes (3 miljoen = 1 ½ euro) bij elkaar scharrelen. De zakkenrollers die uiterst beschaafd aan hun kostje komen. De lotenverkoopster, de sigerettenjongens, de boekhandelaar (veel vochtige thrillertjes met koffievlekken), de vissers, de wegers. Hij luistert naar hun verhalen met de hulp van de uiterst beminnelijke tolk Onur, met wie hij soms even wat politieke discussietjes heeft. De brug overspant een brede riviermonding die de twee oudste buurten scheidt, en daarmee ook de twee geesten binnen deze stad: de zuidzijde is behoudend en gericht op het Oosten, de noordelijke kant, met zijn eeuwenoude ambassades en koopmanspaleizen, is doortrokken van de mentaliteit van het Westen en de lichtheid van het moderne leven.
Een geliefde stadsschrijver — we zullen er meer ontmoeten — vergeleek de huizenmassa’s van de twee stadsdelen ooit met ‘de wijd uitgespreide vleugels van een klein vogeltje met een iel lijf ’. Dit beeld klopt nog steeds. De brug is dat kleine lijf tussen die twee enorme vleugels. ‘De brug is klein, piepklein, iel, maar haal je hem weg, dan breken die enorme vleugels aan weerskanten ervan af, dan kunnen ze niet meer bewegen, niet langer de lucht in vliegen!’
Zonder brug kun je de stad vergeten. De brug is trouwens zelf een stad, al moet je je daarop ook niet verkijken, want de brug is niet de stad, en de stad is niet het land, allerminst. De brug is voornamelijk zichzelf, laten we het daarop houden. Tussendoor levert hij een flink stuk geschiedenis van Turkije en van de stad Istanbul (één van de vele namen van deze roemruchte stad). Niet slecht gekozen, dit onderwerp. Turkije staat midden in onze Europese belangstelling. Maar niks om te lachen dus. Geen literatuur ook, hoewel Mak wel probeert het verhaal literair af te ronden met een beeld van alle dromen van zijn personages en de schemer en de sneeuwvlokken. Ik ben geen fan, maar je wordt er vast geen slechter mens van.
(door Henk van Viegen; bron: Vitaal.nl)
Iedereen die voor 11,50 euro of meer aan boeken besteedt in de boekhandel, ontvangt in de Boekenweek (14-24 maart) De Brug gratis. Op zondag 18 maart kan iedereen op vertoning van dit boekje ook gratis treinen door heel Nederland.
|
