donderdag 3 mei 2007
Eerst de film, dan het boek Westerbork Girl
Met haar eerste boek Eeuwelingen maakte de Nijmeegse schrijfster Steffie van den Oord (36) in 2002 grote indruk. Via twintig levensverhalen met honderjarigen schetste ze de twintigste eeuw. Het boek werd een bestseller.
De verhalen van de ouderen zette haar ook op het spoor van haar tweede boek, Liefde in oorlogstijd. Twintig mannen en vrouwen vertelden over hun grote liefde in de oorlogsjaren. Een boek vol emoties, want velen verloren hun grote liefde.
De schrijfster werkt nu aan haar derde boek over de joodse Hannelore, de Westerbork girl, een revuester in het doorgangskamp in 1943.
De uitgave van het het boek laat nog enkele maanden op zich wachten. Want Van den Oord vond het verhaal van Hannelore (nu 83) zo fascinerend dat ze gekozen heeft om eerst een film te maken van dit levensverhaal. De documentaire is vanavond op tv te zien.
In haar werkatelier in de Vrouwenschool in Nijmegen-Oost legt Van den Oord uit hoe Louis de Wijze uit Berg en Dal, ook een overlevende uit het kamp Westerbork, haar op het spoor van Hannelore zette.
 De Wijze vertelde over de onbeantwoorde liefde door Hannelore (zie schets). Maar nog ontroerender was het verhaal over de bevrijding van Hannelore uit het kamp door haar grote liefde Rob uit Amsterdam.
Een week na die ontsnapping keerde ze terug naar Westerbork. Vrijwillig. Op het eerste oog een onbegrijpelijke beslissing. Ook Steffie van den Oord werd erdoor getroffen. Hannelore maakte in Westerbork - net als Louis de Wijze - deel uit van een cabatergroep die elke maandagavond een revue opvoerde. Ze was een ster, een Westerbork girl. Zingen en dansen behoedde haar voor een snel transport naar Auschwitz. Hannelore was een van topdansers van de show.
De Duitse kampcommandant was woedend over de vlucht van Hannelore. Hij dreigde met maatregelen tegen anderen. Hij gaf opdracht aan de joodse ordedienst om Hannelore terug te halen.
Hans Einsinger wist haar in Amsterdam te vinden en haar te overtuigen mee terug te gaan. 'Als ik niet was meegegaan zou Hans naar Auschwitz zijn afgevoerd', vertelt Hannelore in de film. Na terugkeer in Westerbork trouwden Hans en Hannelore.
"Dat ze terugkeerde vond ik zo bijzonder. Daar wilde ik alles van weten", zegt Steffie van den Oord.
In de zomer van 2006 zocht ze Hannelore Eisinger-Cahn met een camerateam op in New York. Daar woont ze sinds het einde van de oorlog. Van den Oord werd verrast door haar levenslust. Aan de telefoon klonk ze als 30, 35 jaar. In New York trof de filmmaakster een vrouw aan die op haar 83ste nog steeds als vrijwilligster actief is in een ziekenhuis. Ze bezorgt er bloemen bij de zieken.
Steffie sprak met haar over de beslissing van 1943. In de film klinkt op de achtergrond de stem van Louis de Wijze. Hij is verteller van het verhaal. Hij zingt over de liefde. Liedjes uit de revue van Westerbork. Ich liebe dich is de soundtrack van de film geworden.
Van den Oord: "Het is een fascinerend, emotioneel beladen verhaal. Hannelore, bevrijd door haar grootste liefde, teruggehaald door een andere liefde naar het kamp. En toch ontsnapt aan een transport naar Duitsland."
Over haar keuzes van destijds spreekt Hannelore in de film zonder zwaar gemoed. Ze vertelt hoe ze zich op haar onderduikadres in Amsterdam nog minder vrij voelde dan in Westerbork. In het kamp kon ze tenminste nog dansen, zingen. Daarmee kon ze haar angsten ver wegstoppen.
Westerbork girl is vanavond te zien op Nederland 2 om 22.50 uur.
(bron: De Gelderlander)
|
