maandag 16 juli 2007
Archief Adriaan Morriën naar Letterkundig Museum
Het Letterkundig Museum in Den Haag heeft onlangs het literair archief van schrijver, literatuurcriticus en journalist Adriaan Morriën verworven. Zijn dochters Alissa en Adrienne leverden 36 verhuisdozen bij het museum af.
 Morriën, die zich de theoloog van het lichamelijke noemde, overleed in 2002 op 90-jarige leeftijd. Hij publiceerde zijn eerste gedichten in 1935 in het blad Forum en nam na de Tweede Wereldoorlog als redacteur van spraakmakende literaire tijdschriften als Criterium, Libertinage en Tirade een centrale plaats in het Nederlandse literaire leven in. Hij was poëzierecensent van Het Parool.
Morriën was bevriend met W.F. Hermans, ontdekte de jonggestorven dichter Hans Lodeizen, bracht Gerard Reve in contact met zijn latere vrouw, de onlangs overleden dichteres Hanny Michaelis en hielp talrijke jonge dichters en dichteressen op weg. Door zijn vriendschap met Duitse schrijvers als Heinrich Böll en Martin Walser vormde hij in de naoorlogse jaren een belangrijke schakel tussen de Nederlandse en Duitse literatuur.
 Als schrijver werd Morriën vooral bekend door zijn openhartige en fijnzinnige literaire herinneringen Plantage Muidergracht (1988) en Ik heb nu weer de tijd (1996).
In de literaire nalatenschap van Morriën bevinden zich onder meer zijn eerste pogingen tot een gedicht uit de jaren dertig, tientallen brieven van Hermans en Reve, een stimulerende correspondentie met de jonge dichter Jan Hanlo en brieven van collega-dichters als Bertus Aafjes, Gerrit Achterberg, Esther Jansma en Rogi Wieg. Ook bezit het Letterkundig Museum nu een brief waarin Jan Cremer zich afvraagt of Morriën "een volksjongen als hij als schoonzoon wil".
|
