dinsdag 31 juli 2007
Van Hassel: "Schrijven is het bezweren van demonen"
 Een maand na verschijning krijgt de tweede verhalenbundel Witte veder van Sanneke van Hassel een tweede druk. Niet langer een baan ernaast, de Rotterdamse schrijfster kan zich volledig toeleggen op het schrijversvak.
Wegkwijnende grootouders, aanstaande geboortes en literaire voordrachten bij schrijversavonden: autobiografische elementen te over in de verhalen van Sanneke van Hassel. Maar ook ongelukkige ouderstellen, desperate homos op zoek naar hun eerste seksuele driften en eenzame weduwnaren. Altijd ligt de melancholie, de triestheid op de loer bij Van Hassel.
Met een alles verhullende lach verzekert Van Hassel dat haar verhalen maar deels een bespiegeling zijn van haar eigen leven. ,,Ik herken mezelf misschien wel meer in een oude man, dan in een vrouw van 35. Iemand zei me ooit: schrijven is het bezweren van je eigen demonen. Leuke dingen zijn in de literatuur vaak niet interessant. Kunst gaat vaak over de dingen die niet kloppen, de rafelrandjes. Schrijvers zijn op zoek naar situaties die absurd of vervreemdend zijn.’’ En dus kijkt Van Hassel goed om zich heen: overal schuilt een verhaal.
Al bij haar debuut IJsregen werd Van Hassel nationaal gecomplimenteerd voor haar korte verhalen. Wat is de kracht van een goed verhaal? ,,Je moet er meteen spanning in brengen en die zien vast te houden. Je kunt geen woord teveel schrijven, elk detail is belangrijk. Daarmee wil ik dingen oproepen, ik wil de lezer niet bij de hand nemen.’’
Zo verwijst Van Hassel naar Remco Campert en Manon Uphoff. ,,Nog steeds lees ik Campert met veel plezier. Hij is echt heel erg grappig en erg poëtisch. Uphoff is meer broeierig, unheimlich en beangstigend. Als ik de taal van Campert en het verontrustende van Uphoff kan benaderen, ben ik al een heel eind.’’
Voor haar tweede boek, Witte veder, koos Van Hassel wederom voor korte verhalen. ,,Ik houd van de compactheid van het genre en ik heb nog geen onderwerp gevonden waarover ik zoveel weet of zoveel wil weten om over te schrijven,’’ zegt ze over de mogelijkheid van een roman. ,,Ik hoop wel dat alle verhalen bij elkaar een soort tijdsbeeld geven.’’
Het is het tijdsbeeld waar relaties wordt verhandeld als bij de website van marktplaats. In haar boeken wachten echtgenoten bij thuiskomst de onverwachte verrassing van een derde. In haar een eigen leven is het nog niet voorgekomen, verzekert ze. ,,Soms zit je in de trein en verzin je dat je zou kunnen trouwen met degene die tegenover je zit. Vervolgens stap je uit bij Nieuwerkerk aan den IJssel. Mijn vriend snapt het volgens mij wel,’’ zegt ze over haar partner. ,,Jaloers worden slaat nergens op. Want ik ben al tien fantasieën verder. Iedereen heeft ideeën die je beter niet aan de rest van de wereld kunt vertellen. Bij mij komen ze in verhalen terecht.’’
(doonr Daan Hakkenberg voor AD.nl)
|
