donderdag 12 juli 2007
Noud Hovius geeft eigen draai aan de realiteit
Als schrijver noemt hij zich Noud Hovius. Wie achter dat pseudoniem schuilgaat, is volgens de Middelburgse auteur niet van belang. ,,Het zijn gescheiden personen. Het gaat niet om mij, maar om wat ik geschreven heb. Helaas zie je tegenwoordig steeds meer dat je eerst een Bekende-Nederlanderschap moet ontwikkelen voordat je gelezen wordt.".
 De verhalenbundel Rook en andere verhalen, die gisteren verscheen, is zijn debuut. Op papier tenminste, want Hovius publiceert al langer op internet, 'zoals het de moderne auteur betaamt'. Hij beperkt zich niet tot één genre. ,,Ik ben geïnteresseerd in alle vormen van literatuur, al vind ik het korte verhaal wel een prachtig genre. Het is toch de honderd meter hardlopen voor schrijvers. Ik heb ook al een keer een draak van een roman afgescheiden. Dat moet je een keer gedaan hebben. Ik heb er veel van geleerd, als het gaat om bijvoorbeeld het opbouwen van een spanningsboog en het creëren van levensvatbare karakters."
De eerste roman verdween diep in een la. Zijn eerste verhalenbundel heeft Hovius aan diverse uitgevers aangeboden, die echter niet toehapten. ,,Dat is ook weinig schrijvers gegeven", beseft hij. ,,Daarom heb ik de bundel, via Boekenbent, in eigen beheer uitgegeven. Tegenwoordig kun je dat redelijk eenvoudig doen zonder dat je meteen je faillissement hoeft aan te vragen."
Zijn debuutbundel bevat zeventien verhalen, veelal kort tot bijna fragmentarisch, maar ook af en toe met een wat langere adem. De variatie in thema's is groot, maar de stijl en de toon - veel verhalen hebben een wat surrealistisch karakter en een tragische of zelfs gruwelijke aanleiding - zorgen toch voor een duidelijke eenheid. De auteur heeft daar ook bewust naar gestreefd. ,,Ik heb die verhalen geselecteerd waarvan ik verwachtte dat ze goed bij elkaar passen. Daarnaast schrijf ik heel andere, bijna - ik durf het haast niet te zeggen - Libelle-achtige stukken."
Indrukwekkend in de bundel is onder meer Bloed, waarin twee broers elkaar na vele jaren ontmoeten. Harmonie is het enige echt Zeeuwse verhaal. Realiteit en fantasie lopen erin door elkaar. Het verhaal speelt zich af tijdens de sinterklaasintocht in Middelburg. Een man verliest in de drukte, al dan niet denkbeeldig, zijn zoontje. ,,Ik heb er zelf gestaan", zegt Hovius. ,,Er gebeurde daar iets - wat anders dan in het verhaal staat - en vervolgens gaat mijn fantasie ermee aan de haal."
,,Alle verhalen liggen dicht bij mezelf, maar ik probeer aan de realiteit wel een duidelijke draai te geven. Vanuit de dingen die ik meemaak of waarneem zoek ik naar een andere optiek. De uitdaging is om die optiek steeds goed te doordenken. In die zin is schrijven ook een wedstrijd met jezelf."
(bron: PZC)
|
