woensdag 11 juli 2007
Schrijven van boeken is gewoon hard werken
"Wachten op inspiratie doe ik nooit", zegt hij. "Want dat is alleen maar een excuus om niets te hoeven doen. Je moet gewoon gaan zitten, een verhaal bedenken en schrijven."
 Dus klimt kinderboekenschrijver Henk Hokke iedere ochtend rond een uur of acht achter zijn computer en begint met zijn werkdag die voornamelijk bestaat uit het spelen met woorden. "Er hangt misschien wel een waas van geheimzinnigheid en romantiek rond het beroep schrijver, maar het is gewoon hard werken hoor", vindt Henk Hokke.
Hij kan het weten, want in de afgelopen week begon hij alweer aan zijn honderdste boek. En dat naast een enorme reeks vertaalwerk, educatieve boeken en het ontwerpen van de meest uiteenlopende soorten denkpuzzels. In zijn gezellige werkkamer, compleet met haard, bruin café en uitzicht op zijn prachtige tuin, produceert de schrijver het ene boek na het andere. De voormalige onderwijzer heeft vanaf zijn prille jeugd geschreven.
"Gedichtjes, opstellen, verhalen en ik zat altijd in allerlei redacties. Ik was er altijd mee bezig, het schrijven zit me gewoon in het bloed." Naast schrijven hield hij ook van lezen en natuurlijk van het voorlezen aan zijn leerlingen.
"Toen een paar maal achter elkaar een boek niet echt aansloeg bij mijn leerlingen besloot ik het zelf maar eens te gaan proberen." De combinatie onderwijzer en schrijver was natuurlijk ideaal. Voordat hij zijn verhalen opstuurde naar een uitgever, las hij ze eerst voor in de klas. "Kon ik meteen zien wat kinderen leuk vinden of juist niet."
Zijn eerste manuscript Stoer en Pim stuurde hij naar minstens tien uitgevers. Uiteindelijk zag uitgever Jacob Dijkstra er wel wat in en gaf het boek uit in 1989. "Het is wel heel bijzonder hoor, om je eigen boek te voelen, te ruiken en vast te houden. En vooral om te kijken of er nog fouten in zitten. Als dat zo is, dan is het mijn eigen schuld, want voor het gedrukt wordt mag ik altijd nog een keer de drukproeven nakijken op foutjes."
Na Stoer en Pim ging het snel met zijn carrière. Daarom besloot hij zijn baan in het onderwijs vaarwel te zeggen. "Dat had best nog wel wat consequenties", herinnert hij zich. "Ik was destijds hoofd van een school en bewoonde een ambtswoning. Ik was dus niet alleen mijn vaste inkomen kwijt, maar moest ook nog verhuizen." Gelukkig vielen zijn boeken in de smaak bij de jeugd en kon hij er al snel van leven. Hij houdt zich verder bezig met het vertalen van Engelse en Duitse boeken. " Mijn uitgever belde eens om te vragen of ik ook kon vertalen en ik zei natuurlijk heel stoer dat ik dat wel kon. Ik dacht wel even: wat heb ik nu weer gezegd? Maar ik bleek het goed te kunnen en vind het ook erg leuk werk om van een buitenlands verhaal een boeiend Nederlands boek te fabriceren."
En voor fervente puzzelaars onder de lezers: grote kans dat u een kruiswoordraadsel, Zweedse puzzel, sudokuraadsel of cryptogram oplost die gemaakt is door de kinderboekenschrijver, want ook met het bedenken van hersenkrakers houdt hij zich wekelijks bezig. Maar een roman voor volwassenen? "Heb ik tot nu toe nooit gedaan, maar het spookt wel steeds door mijn hoofd, dus ik denk dat het er nog wel van gaat komen. Waar het over gaat zou ik nog niet kunnen zeggen, maar mijn gedachten gaan steeds vaker in de richting van een thriller."
(bron: De Stentor)
|
