zaterdag 21 juli 2007
Stapelen van boeken rage onder webloggers
Het stapelen van boeken, zodat zich van boven naar beneden een 'stapelgedicht' laat lezen, is een wereldwijde rage onder webloggers.
Zij zetten foto's van hun boekenstapels op internet en roepen mensen op ook in te sturen. Ontdekker van het fenomeen in Nederland is weblogger Max Dohle van www.blog2punt0.nl. Hij beheert inmiddels een boekstapelsite: stapelgedichten.blogspot.com.
Neem bijvoorbeeld De geschiedenis van mijn kaalheid van Marek van der Jagt uit de boekenkast. Pak Bij nader inzien van J.J. Voskuil. En dan, tot slot, Allemaal gelogen van F. Springer. En een stapelgedicht is geboren: De geschiedenis van mijn kaalheid/Bij nader inzien/Allemaal gelogen.
Dohle schrijft op zijn blog dat zoekmachine Google, toen hij ermee begon, slechts acht hits op het trefwoord 'stapelgedicht' gaf. Dat zijn er nu ruim 16.000. Ook weblogger IJsbrand van den Berg (www.eamelje.net) raakte bevangen door de boekstapelkoorts. ''Omdat het leuk is om te doen,'' zegt de logger uit Drachten, die een leessnelheid van zo'n duizend worden per minuut heeft, wat bovengemiddeld snel is. ''Ik lees gemiddeld een boek per dag.''
Een creatie van Van den Berg is een ode aan Bokito: Waarom vrouwen van apen houden/Vraag niet waarom/Het is niets/De onmogelijke liefde/Louter verwachting, van respectievelijk Stine Jensen, J.J. Peereboom, Jeroen Brouwers, Rudy Kousbroek en Jacques Presser.
Van den Berg wilde zijn allereerste boekenstapel maken met de titel Vrijen met een man, kan dat dan? Grinnikend: ''Ik dacht dat daar wel een mooi gedicht van was te maken.'' Maar het lukte niet. ''Je moet niets forceren als je een stapelgedicht maakt, maar vrij associëren. Het toeval speelt een rol.'' En: ''Je kunt het best beginnen met twee boekentitels die goed bij elkaar passen. Ik hou er zelf van om een verhaaltje te vertellen, maar je kunt natuurlijk ook poëzie maken.''
Een Amerikaanse verhalenverteller in boekentitels is de kunstenares Nina Katchadourian. Zij is al sinds 1993 bezig met het zogeheten Sorted Books Project. In een van de leukste stapelgedichten vertelt ze een gruwelijk verhaal dat leest als een deel van een filmscript. A day at the beach/The bathers/Shark 1/Shark 2/Shark 3/Sudden violence/Silence. Ter informatie: Shark is een Newyorks tijdschrift voor kunst en poëzie. Katchadourian heeft inmiddels zo'n 130 boekenstapels gemaakt.
Schrijven is schrappen, zei Godfried Bomans ooit. Dat geldt niet alleen voor 'echte' literatuur en poëzie, zegt IJsbrand van den Berg. Het gaat ook op voor stapeldichten. Mensen zijn volgens hem geneigd met een veel te grote stapel te beginnen.
Ook zin gekregen om te stapelen? Duik de boekenkast in en associeer. Rijmen is niet verplicht, ook de vorm is vrij. Zorg voor een enigszins begrijpelijk verhaaltje. En gebruik een omgekeerd boek als witregel.
(door Kirsten van Santen voor Het Parool)
|
