woensdag 8 augustus 2007
Snelschrijfster in de ban van de foute man
Diana van Bezouwen (37) uit Bergschenhoek is een snelschrijver. Zeven maanden na haar debuut Ik ben verknipt ligt alweer haar tweede boek in de winkel. "Ik kort niet op mijn nachtrust, zegt de vrouw die 32 uur in de week werkt als IT-projectleider en in haar eentje zoon Zino (8) opvoedt. "Ik tik heel gejaagd."
 Was Ik ben verknipt een thriller, Ik had je zo lief is minder makkelijk in een hokje te plaatsen. ,,Het is een meeslepend verhaal. Een ideaal vakantieboek. Op het strand lees je het in één ruk uit.
Van Bezouwen staat op punt naar Spanje te vertrekken. Welk boek zit bij haar in de koffer? ,,Ik kijk heel erg uit naar het nieuwe boek van Nicci French. Favoriet is ook Close-up van Esther Verhoef. Maar mijn echte held is Heleen van Royen. Ik heb zo gelachen om De Gelukkige Huisvrouw.’’
Soortgelijke lachmomenten zitten verpakt in de vergeet-mij-nietjes op haar weblog. ,,Laatst was ik met mijn zoon aan het vissen. Zino had beet maar hij durfde de vis niet van de haak af te halen. Vanaf de waterkant heb ik naar (leuke) mannen om hulp geroepen.’’ Ze suggeert aan deze toevallige ontmoeting een nieuwe liefde te hebben overgehouden. Maar of dat ook zo is, laat ze in het midden.
Hulpvaardig is de hoofdpersoon in Ik had je zo lief allerminst. Tobias Raat, hoofd administratie bij een metaalhandel, is een wolf in schaapskleren. Om de top te bereiken, gaat hij over lijken. Zijn baas loopt met hem weg. Hij is uit hetzelfde hout gesneden. Maar collegas kunnen hem wel schieten.
De egocentrische Tobias Raat heeft één geluk: zijn uiterlijk. Vrouwen vallen als een blok voor zijn blonde lokken. ,,Een dandy. Charmant, ijdel. Een man die van winkelen houdt. Van Bezouwen begrijpt dat (foute) types als Tobias (zelfstandige) vrouwen week maakt. ,,Ik zou hem net als de vrouwen in mijn boek niet kunnen weerstaan.
Op een bedrijfsfeest ontmoet Tobias Jackie, de beeldschone dochter van zijn werkgever. Samen reizen ze af naar Brazilië, waar de moeder van Jackie ligt begraven. Op het kerkhof valt zonder aanleiding een bloemenvaas omver. Geen van beiden begrijpen de hint, de waarschuwing die de moeder postuum geeft.
De cover van Ik had je zo lief vraagt om enige toelichting. De vrouw in de trouwjurk is niet Diana van Bezouwen maar een onbekende vrouw. Ze symboliseert Jackie, de bijna bruid. Het roze speeldoosje staat voor het deuntje dat zich in het hoofd van de bijna dode Tobias Raat afdraait. Hoe Tobias aan zijn vroege dood komt, blijft tot pagina 328 een raadsel.
(door Dijlan van Vlimmeren voor het AD)
|
