maandag 5 november 2007
Het schervengericht wint AKO Literatuurprijs 2007
Op maandag 5 november 2007 heeft juryvoorzitter Gerlach Cerfontaine bekendgemaakt dat het boek Het schervengericht van A.F.Th. van der Heiden bekroond is met de AKO Literatuurprijs 2007. Van der Heijden geeft daarmee het nakijken aan Arnon Grunberg die voor Tirza een derde grote literaire prijs op rij binnen één jaar door de vingers ziet glippen.
De uitreiking vond plaats in een speciale live-uitzending van Pauw & Witteman vanuit Paleis Het Loo. De schrijver van het bekroonde boek ontving een sculptuur van Eugène Peters en een cheque ter waarde van 50.000 euro. Dit bedrag wordt beschikbaar gesteld door de Stichting Jacques de Leeuw.
De andere genomineerden waren Arnon Grunberg (foto onder, applaudiserend voor de winnaar) met Tirza, Willem G. van Maanen met Heb lief en zie niet om, Dimitri Verhulst met Mevrouw Verona daalt de heuvel af, Frank Westerman met Ararat en Joost Zwagerman met Transito.
Van moddergooien was geen sprake, tijdens de uitreiking. Als twee kemphanen hadden de genomineerde schrijvers Arnon Grunberg en A.F.Th. van der Heijden zich de afgelopen weken opgesteld in diverse periodieken, maar in de Balzaal van Paleis Het Loo in Apeldoorn viel vannacht geen onvertogen woord. Daar was wel wat voor nodig geweest: Van der Heijden had besloten om niet met Grunberg en de anderen vooraf te dineren in het Theehuis van Het Loo, maar had zich met zijn gezelschap teruggetrokken in het nabijgelegen hotel De Keizerskroon. Van daar bekeek hij gedwee de rechtstreekse tv-uitzending.
Desgevraagd wilde Van der Heijden niet teveel woorden meer vuil maken aan de controverse. "Ik pleit voor herstel van omgangsvormen, ook onder schrijvers", aldus Van der Heijden. Kort daarna bleek dat het allemaal wel meevalt met de animositeit. Tegenover het NOS Journaal zei Van der Heijden dat Grunberg naar hem toe was gekomen en hem een hand had gegeven. "Ik denk dat onze controverse niet heel diep gaat", aldus Van der Heijden. "Het was een polemiek en een spel."
Naar Vlaams voorbeeld had Pauw & Witteman zes ‘ambassadeurs’ gekozen die de genomineerde boeken om het hardst prezen. Frédérique Spigt bracht zelfs zingend een hommage, aan de essayist Zwagerman.
Vlak bij hem zat Arnon Grunberg, met op zijn schoot een klein jongetje, zijn petekind, dat druk in de weer was met een stickerboek. De schrijver, die al twee grote prijzen won voor zijn roman Tirza, leek niet al te gespannen te hopen op een ‘grand slam’, wellicht in de wetenschap dat nooit de twee grote commerciële prijzen naar hetzelfde boek gaan.
 Het schervengericht gaat over een door het leven al zwaarbeproefde filmregisseur die eind jaren zeventig wegens ontucht met een minderjarig meisje achter de tralies van een Californische gevangenis verdwijnt - incognito. Hij maakt er kennis met een tot levenslang veroordeelde die door een ingezwachteld hoofd onherkenbaar is. Tussen de twee mannen ontstaat een onwillige verstandhouding, een stugge vriendschap bijna, totdat de cineast ontdekt dat achter de winselen de persoon schuilgaat die zijn leven heeft verwoest. Dan pas komt het tot een écht gesprek. Geen berouw, geen vergiffenis. De regisseur gaat met zijn aanklacht tot op het bot, maar de ander blijft vasthouden aan de duistere, pseudo-politieke idealen die tot zijn daad hebben geleid, een van Amerika's smerigste moordzaken van de twintigste eeuw.
|
