vrijdag 21 december 2007
Recensie: Het dovemansorendieet - Maarten 't Hart
Door Aleid Truijens voor de Volkskrant
 Na Montignac, Sonja Bakker en Dr. Atkins hebben we er een nieuwe dieetgoeroe bij: Maarten ’t Hart. De schrijver haat sport en is naar eigen zeggen een ‘schrokop’ met een eeuwig rammelende maag. Toch is hij zo mager als een lat. Hoe kan dat? Dat wilde ’t Hart wel eens weten.
Daartoe keert hij terug naar de keuken van zijn ouderlijk huis, een schrieperige schraalhanskeuken. Op maandag broodpap, op dinsdag gruttenbrij, op woensdag gehaktdag snotandijvie zonder gehakt, donderdag het hoogtepunt – bruine bonen met stroop! –, vrijdag soms een mootje kabeljauw, zaterdag rijstebrij en op zondag reeds op zaterdag verpeste aardappelen en groente, omdat op de Dag des Heren niet gekookt mocht worden.
Niet per se een caloriearm dieet, maar wel zo smerig dat je er onmogelijk dik van kunt worden. Pas op zijn dertiende ontdekte Maarten het wereldwonder van het goudgele, gefrituurde staafje. Zelf prutten met stukken aardappel in vet op een petroleumbrandertje werd een hartverscheurende deceptie.
Om nu te zeggen dat de succesvolle schrijver het er later flink van nam – nee. Hij ruilde het gereformeerde geloof in voor de reformwinkel en de tuin met eigen teelt. In de supermarkt, met zijn zachte muzak en verleidelijk licht, wordt hij bijkans gek van zoveel overdaad. Als dierenliefhebber neemt hij geen vlees van gemaltraiteerd vee en geen uitstervende vissoorten tot zich. Dan blijft er weinig over om je mee vol te proppen.
Het dovemanorendieet is een geestig en opgewekt boek. Het bevat verstandige analyses van voedingsmythes en ontkracht de onzinnige aanname dat je van bewegen snel afvalt. Hier spreekt de bioloog. Tot zijn verbazing reppen de dieetboeken zelden van de stoelgang. Voor ’t Hart – minstens zes bolussen per dag – geldt de gezonde stelregel: ‘Overal mag ik in bijten, mits ik daarvan flink ga schijten.’ Een andere pijler van zijn dovemansorendieet is dat voedsel vooral niet lekker mag zijn. Als de schrijver een winterwortel heeft opgeknaagd, is hij zo misselijk dat de trek hem vergaat. Slechte wijn drinken behoedt hem voor alcoholisme. Het is vast waar, maar ja, tegen dovemansoren gericht.
Klik hier voor de prijsvraag van uitgeverij De Arbeiderspers en maak kans op een exemplaar van Het Dovemansorendieet.
|
