woensdag 19 december 2007
"Weerwoord Hans Vervoort was nodig"
 In de laatste Vrij Nederland van dit jaar staat een vreemde advertentie: een paginagroot artikel van Hans Vervoort waarin hij weerwoord geeft op een VN-recensie van zijn laatste boek Opwinding, deel 1 van de kantoor-trilogie Het bedrijf. In die recensie van 14 november veegde Jeroen Vullings de vloer aan met het boek: ‘Vervoort schrijft veelal als een dorre, door onderzoeksrapporten en cijfers bevangen boekhouder’.
“Hans wilde weerwoord geven in de vorm van een artikel,” legt zijn uitgever Vic van de Reijt uit, “maar toen zijn tekst zou worden ingekort en later ook voor die ingekorte versie geen ruimte bleek te zijn, heeft hij voor de advertentievorm gekozen.”
In dezelfde Vrij Nederland staat een tweede forse advertentie voor Opwinding: een romanfragment van twee pagina’s.
Vervoort schrijft in het advertentie-artikel het niet eens te zijn met de gronden waarop zijn boek is beoordeeld. Het boek, dat is gebaseerd op Vervoorts kantoorervaringen bij de Weekbladpersgroep (WPG), zou volgens Vullings geen roman zijn. Vervoort gebruikte die genreaanduiding juist om te benadrukken dat zijn geheugen de zaken die hij beschrijft vertekend kan hebben weergegeven.
De stunt heeft de schijn van een WPG-onder onsje. Vervoort werkte er van 1975 tot 2000 onder andere als directeur-uitgever, uitgeverij Nijgh & Van Ditmar valt onder de WPG, en Vrij Nederland wordt door dat bedrijf uitgegeven. Volgens Van de Reijt maakte Vervoorts voormalige functie het juist eerder moeilijker dan makkelijker om het stuk geplaatst te krijgen.
Wel kreeg Nijgh & Van Ditmar een korting op de advertenties. Welk bedrag er precies is overeengekomen heeft de pr-afdeling van Nijgh & Van Ditmar niet paraat. Karin van Gilst, uitgever van Vrij Nederland, houdt het bedrag “liever intern”. Het zou om “enkele duizenden euro’s” gaan. Het standaardtarief voor een paginagrootte advertentie in de VN is 5840 euro.
Dat de stunt een aardige duit heeft gekost kan Van de Reijt niet deren: “Soms moet je niet naar je eigen portemonnee kijken, maar naar je recht van spreken.” Hij laat weten dat Vervoort heeft aangeboden om een deel van de kosten voor zijn rekening te nemen.
(uit NRC Boeken)
|
