vrijdag 23 mei 2008
NRC presenteert boekensite
Schrijver A.F.Th. van der Heijden komt eigenlijk nooit op straat als hij met een boek bezig is. „Misschien zoek ik daarom wel contemporaine drama’s op als onderwerp van mijn romans: om mezelf niet helemaal tot eenzame opsluiting te veroordelen."

Van der Heijden vertelt over zijn ‘eenzame opsluiting’ op de vandaag door het NRC Handelsblad gelanceerde website nrcboeken.nl. Daar is zijn werkruimte ook te zien: bezoekers van de website kunnen door een bestuurbare panoramafoto een blik van 360 graden werpen in het vertrek waar De Tandeloze Tijd en Homo Duplex zijn ontstaan. Binnenkort volgen de kamers van andere schrijvers.
Met de site wil de krant onderstrepen dat ‘papier’ en ‘online’ elkaar wederzijds kunnen verrijken, zegt hoofdredacteur Birgit Donker. ,,Literatuur is een belangrijk onderwerp voor onze krant. Met nrcboeken.nl vullen we de berichtgeving in de dagkrant en in de wekelijkse boekenbijlage aan met een website. Zo willen we de boekenliefhebbers nog beter bedienen.”
Op nrcboeken.nl is steeds het allerlaatste literaire nieuws te lezen en zijn ruim 10.000 boekrecensies die de afgelopen 18 jaar in NRC Handelsblad verschenen, te raadplegen, evenals 416 schrijversportretten en de discussies van de NRC Leesclub. De site herbergt ook een electronische boekhandel, waar alle 100 duizend boeken uit het bestand van het Centraal Boekhuis te koop zijn.
Van der Heijdens kamer krijgt binnenkort gezelschap van de werkkamer van Harry Mulisch en van Charlotte Mutsaers. ‘A.F.Th’ blijkt verslaafd te zijn aan ‘schrijven op muziek’. „Tijdens het werken aan Het schervengericht draaide hier een cd-molen waar vierhonderd cd’s in passen, merendeels pop van eind jaren zestig: The Mamas and the Papas, The Beach Boys. Heel stimulerend. Ik heb mezelf gedurende de jaren zo gewend gemaakt aan die gewoonte dat als de muziek op een gegeven moment is afgelopen, zelfs als ik heel diep in mijn werk zit, er van onderaf een onbehaaglijk gevoel begint op te stijgen. Moest ik nou ergens heen, vraag ik me dan af, moest ik de trein halen, een boodschap doen? Oh ja, de muziek is afgelopen!” (uit NRC.nl)
|