<?xml version='1.0' encoding='windows-1252'?><rss xmlns:atom='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' version='2.0'><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321</atom:id><lastBuildDate>Thu, 19 Jun 2008 11:24:00 +0000</lastBuildDate><title>BN - Fragmenten</title><description/><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>43</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-2686654952058944260</guid><pubDate>Thu, 19 Jun 2008 11:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-06-19T13:24:00.802+02:00</atom:updated><title>"Philippes middagen" - Robbert Welagen</title><atom:summary type='text'>Ik weet niet waar de angorakat vandaan komt. Waarschijnlijk uit de schaduwzijde van het balkon. Of hij is tussen de balkondeuren door gelopen. Louise pakt de kat op en drukt hem tegen haar jas, ter hoogte van haar borst. Ze loopt langzaam heen en weer over het balkon. Daarna leunt ze met haar heupen tegen de balustrade. Haar ogen dwalen over het donkere gazon onder ons. Ze ziet mij niet achter </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/06/philippes-middagen-robbert-welagen.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-4786500150722216148</guid><pubDate>Wed, 28 May 2008 14:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-28T16:59:29.316+02:00</atom:updated><title>"Club Karma" - Saskia Konniger</title><atom:summary type='text'>Als iemand ooit de Indiase film Neal ‘n’ Nikki ziet, dan ben ik dat blonde meisje met opzichtige make-up, dat in een knalgeel topje en roze rokje in een bar ergens achter ster Uday Chopra staat te dansen. Je ziet niet dat ik me had volgepropt met een diarreeremmer en met een opgeblazen buik de minuten aftel om naar de wc te rennen.

Gelukkig heb ik geen acteerambities. Mijn rol is die van </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/05/club-karma-saskia-konniger.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-9100502959234498899</guid><pubDate>Fri, 09 May 2008 09:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:17:07.539+02:00</atom:updated><title>"Mr. Lugosi' butler" - Guido Snel</title><atom:summary type='text'>Dorn keek naar zichzelf in de achteruitkijkspiegel. Lange tijd had hij gedacht dat hij niemand was, dat zijn leven gewicht ontbeerde. Nu zag hij een goedbetaalde tolk. Een kenner van het werk van Hirš. En misschien ook een schrijver, wie weet. In ieder geval een regiospecialist. Hij moest glimlachen. Had Nermin hem zo aangeprezen? In die hoedanigheid was hij door het consulaat uitgenodigd.

In de</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/05/mr-lugosi-butler-guido-snel.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-8059604116986012355</guid><pubDate>Sun, 04 May 2008 21:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:17:17.699+02:00</atom:updated><title>"Fake" - Viktor Frölke</title><atom:summary type='text'>Het is dinsdagnacht 8 juni 1999, 2.43 AM, om precies te zijn. Ik wacht op het moment dat ik langzaam naar de zijkant van het bed zal bewegen en in kleine etappes onder het laken uit zal rollen om in alle stilte op te staan.
Ik houd mijn adem in. Ik hoor hoe die van Iris even stokt en daarna zijn rustige cadans herneemt. Ik gris wat kleren van een stoel en sluip de kamer uit om mij op de gang, in </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/05/fake-viktor-frlke.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-5951721725847997606</guid><pubDate>Fri, 29 Feb 2008 22:35:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:17:28.618+02:00</atom:updated><title>"Blauw water" - Simone van der Vlugt</title><atom:summary type='text'>Op het laatste moment ziet ze de man pas. Lisa is bezig de was aan de droogmolen in de tuin te hangen als hij achter de fladderende lakens opduikt. Met een gil laat ze het laken, dat ze net wilde ophangen, in het gras vallen. De man kijkt zo angstaanjagend dat ze terugdeinst en tegen het tafeltje achter haar botst. De wasmand die erop staat valt eraf, gevolgd door het knijpermandje. Met </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/03/blauw-water-simone-van-der-vlugt.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-603691120840824091</guid><pubDate>Fri, 01 Feb 2008 19:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:17:47.523+02:00</atom:updated><title>"Vingers van marsepein" - Rascha Peper</title><atom:summary type='text'>Het ijlen en woelen van het kind werd heviger. Gesmoord bleef ze roepen, sloeg onzichtbare belagers weg en trapte haar dek los. In het schijnsel van de kaars bewogen de witte mouwen van het onderjakje voortdurend en kwamen de spillebenen bloot.

'Grad! Grad!' riep ze weer. 'Ze moeten niet zingen!'

Nelie was intussen achter het kind gaan zitten, had het half op schoot getrokken en haar armen rond</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/02/vingers-van-marsepein-rascha-peper.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-2460953746654919127</guid><pubDate>Fri, 01 Feb 2008 09:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:18:09.650+02:00</atom:updated><title>"Paradiso" - Kees van Beijnum</title><atom:summary type='text'>Enkele minuten voor de afgesproken tijd parkeerde hij zijn auto in haar straat. Niet voor haar deur, maar een meter of twintig verder. De warme zon bescheen zijn nek en de zijkant van zijn gezicht. Buitenwijk in juli. De postbode deed zijn ronde in korte broek. Hij stapte uit en liep met toegeknepen ogen langs de rijtjeshuizen, opgetrokken uit gele baksteen, met zwarte dakpannen en kozijnen van </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/02/paradiso-kees-van-beijnum.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-2180215327643352750</guid><pubDate>Fri, 18 Jan 2008 10:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:18:30.025+02:00</atom:updated><title>"Boom" - Wanda Bommer</title><atom:summary type='text'>Ze hadden het grand café van het American verruild voor een rommelig restaurant in de buurt. Houten tafels, goedkope kroonluchters, geen stoel was gelijk aan de anderen. Agnes voelde zich in deze omgeving beter op haar gemak. Ze bestudeerde Booms gezicht. Moeilijk om hem zich naast Lieke voor te stellen. Van Jasper was ze niet kapot geweest, hij hing haar teveel de acteur uit sinds hij was </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/01/boom-wanda-bommer.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-5043804259677352135</guid><pubDate>Wed, 16 Jan 2008 15:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:18:46.147+02:00</atom:updated><title>"Snijpunt" - Nelleke Noordervliet</title><atom:summary type='text'>Zonlicht flitste in het vlindermes. De jongen deed een stap vooruit, Nora – net te laat – een stap achteruit. Met haar arm weerde ze de aanval af. Verrast zag ze bloed op haar mouw verschijnen. Koud zweet stond onmiddellijk op haar bovenlip, droop langs haar rug, ze vloekte. De schrik ijlde na, zette haar lichaam onder stroom. Heel even stonden ze roerloos tegenover elkaar, de leerling en zij, </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2008/01/snijpunt-nelleke-noordervliet.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-2669587740259417013</guid><pubDate>Tue, 11 Dec 2007 18:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:19:13.225+02:00</atom:updated><title>"Het Kyoto complot" - Ruben van Dijk</title><atom:summary type='text'>Pas op met wat je wenst. Als de goden je willen straffen, verhoren ze je gebeden. Rob was niet gek. Hij wist precies hoeveel ellende hij zich op de hals haalde toen hij eindelijk de kans kreeg om informatie van OilPa te jatten. Jaren had hij ernaartoe gewerkt, en de toen de gelegenheid zich voordeed durfde hij het niet aan.

Hij was te hulp geroepen bij een klein, maar vervelend technisch </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/12/het-kyoto-complot-ruben-van-dijk.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-2825700386380881986</guid><pubDate>Sun, 09 Dec 2007 23:29:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:19:22.549+02:00</atom:updated><title>"Galerie Onvolmaakt" - Ebele Wybenga</title><atom:summary type='text'>Ik heb weer netwerk op het vertrouwde plekje bij het raam. Schoevers zit nog steeds op slot, maar iemand in de straat deelt zijn internet blijmoedig met zijn buurtje, door een vers draadloos netwerk. Dat is pas gemeenschapszin. Hij zit vlakbij want ik heb maarliefst drie streepjes bereik. Twee dagen geleden is een persbericht verstuurd aan alle Nederlandse media die er toe doen, de boodschap </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/12/galerie-onvolmaakt-ebele-wybenga.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-7161557062929265810</guid><pubDate>Sat, 01 Dec 2007 18:35:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:19:32.070+02:00</atom:updated><title>"Dwars door Soedan" - Gerbert van der Aa</title><atom:summary type='text'>De reis boven op de vrachtwagen, van Wadi Halfa naar Khartoum, bevalt boven verwachting goed. In het rulle zand van de Soedanese woestijn gaat de wagen niet veel harder dan veertig kilometer per uur. Op de lading, zakken bakmeel, is het prima toeven.

De wind heeft precies de juiste kracht, niet te hard, maar ook niet te zacht. Het landschap is droog, geen enkele begroeiing. Af en toe passeren we</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/12/dwars-door-soedan-gevert-van-der-aa.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-4058304074640139853</guid><pubDate>Wed, 28 Nov 2007 13:38:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:19:42.980+02:00</atom:updated><title>"Was alles maar konijnen" - Renske de Greef</title><atom:summary type='text'>Ik wilde altijd iemand zijn die avondwandelingen maakte. Iemand die in een rustig tempo voortliep, genietend van maan, stilte en de koude wind die de geur van natte bladeren tegen je wangen aanblies. Mensen die van avondwandelingen hielden leken me evenwichtige mensen, mensen die het kleine in het leven konden waarderen. Ik wilde heel graag iemand zijn die het kleine in het leven waardeerde.

</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/was-alles-maar-konijnen-renske-de-greef.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-7860148838083058090</guid><pubDate>Tue, 27 Nov 2007 14:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:19:54.114+02:00</atom:updated><title>"Het Bedrijf: 1. Opwinding" - Hans Vervoort</title><atom:summary type='text'>Je kon Theo Bouwman altijd van ver horen aankomen. Zijn lach startte als de blaf van een grote hond en eindigde in een zachtaardig hèhèhè. Uit de verte hoorde je de lach dichterbij komen als hij deze en gene groette en de blaf liet horen, ongeacht wat er teruggezegd werd. Want Theo lachte ook graag om wat hij zelf zei. Het werd hem gegund, Theo was geliefd.

De hele staf zat al klaar terwijl hij </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/het-bedrijf-1-opwinding-hans-vervoort.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-7820330288568664317</guid><pubDate>Mon, 19 Nov 2007 20:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:20:04.722+02:00</atom:updated><title>"Wat er niet meer is" - Susan Smit</title><atom:summary type='text'>Nee, laat de gordijnen nog maar even dicht, het schemerdonker bevalt me wel. Ik verdraag het daglicht bijzonder slecht tegenwoordig, zelfs voor mijn doen. Misschien lijd ik wel aan een soort omgekeerde nyctofobie; geen angst voor de nacht en het duister, maar vrees voor de dag. Ik zorg er in ieder geval voor dat ik het grootste deel ervan lig te slapen.

De dag wordt overgewaardeerd, vind ik. Net</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/wat-er-niet-meer-is-susan-smit.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-4682750336399589914</guid><pubDate>Fri, 16 Nov 2007 11:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:20:14.418+02:00</atom:updated><title>"De Engelenmaker" - Stefan Brijs</title><atom:summary type='text'>Sommige inwoners van Wolfheim beweren nog altijd dat ze eerst het driestemmige gehuil van de baby's op de achterbank hadden gehoord en pas later het motorgeluid van de taxi zelf die het dorp binnenreed. Toen de taxi voor de oude dokterswoning aan de Napoleonstrasse 1 halt hield, stopten de vrouwen prompt met het vegen van de stoepen, kwamen de mannen met hun glas nog in de hand uit café Terminus,</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/de-engelenmaker-stefan-brijs.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-3534126393000581594</guid><pubDate>Tue, 13 Nov 2007 17:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2007-11-13T16:28:09.557+01:00</atom:updated><title>"Sisi's winterlied" - Lucas Zandberg</title><atom:summary type='text'>In de koude januaridagen van het volgende jaar bleef Elisabeth in de Hofburg. Het was alsof ze het er, nu ze eenenvijftig was, gemakkelijker uithield. Ze was gaan zitten in de gemakkelijke stoel in haar salon. Een soort berusting maakte zich van haar meester en ze bleef voor de verandering zitten. Ze keek uit het venster naar de grijze hemel. Wat er uit de lucht kwam, kon je nauwelijks regen </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/sisis-winterlied-lucas-zandberg.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-7763980482787552988</guid><pubDate>Thu, 08 Nov 2007 08:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:20:41.370+02:00</atom:updated><title>"Vijf wraken" - Jeroen van Baaren</title><atom:summary type='text'>Vanwege de storm en het prille stadium van onze relatie liggen we voor de open haard, op negen kussens. Ragma draagt een wijd shirt van een duur merk dat mij niets zegt en ze drinkt gin-tonic. Ik tinkel ijs in whisky.

'Het was bij de bakker, ik was nog niet aan de beurt. De zin "heeft u ook krokant gevulde kano's?" kwam in me op. Ik sprak die zin niet uit maar bedacht me dat iemand anders dat </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/vijf-wraken-jeroen-van-baaren.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-6616365928975972833</guid><pubDate>Tue, 06 Nov 2007 09:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:20:53.535+02:00</atom:updated><title>"In Gods naam" - Ton Theunis</title><atom:summary type='text'>Hussein trapte zo hard hij kon. Hij hijgde. De krantentassen kwamen af en toe tegen zijn spaken en veroorzaakten een rammelend geluid. Het begon licht te worden en hij moest zich haasten om zijn taak op tijd te kunnen vervullen. Hij sloeg het fietspad in dat naar het centrum voerde en even later had hij zijn doel in zicht. Hij trapte heftig op de rem. Op het plein voor het politiebureau was het </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/in-gods-naam-ton-theunis.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-2814685612189978660</guid><pubDate>Thu, 01 Nov 2007 10:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:21:03.460+02:00</atom:updated><title>"Tot alles gezegd is" - Enne Koens</title><atom:summary type='text'>Onderweg naar de Tuinkabouter loop ik binnen bij de delicatessenzaak op de Kaatstraat. Ik haal mozzarella en tomaten, vers brood en olijven. Er zit lente in de lucht. Ik wil vanavond in de tuin eten.

En al die tijd dat ik daar sta, op mijn bestelling wacht, is mijn dochter mij al afgenomen. Buitengekomen berg ik de plastic bakjes van de Italiaan weg in mijn fietstassen. Ik laat de zon mijn </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/11/tot-alles-gezegd-is-enne-koens.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-9049557002896341231</guid><pubDate>Tue, 30 Oct 2007 19:35:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:21:13.172+02:00</atom:updated><title>"Verhoudingen" - Henk Romijn Meijer</title><atom:summary type='text'>‘Hou je mond!'
'Jaaaaa!' huilde het meisje deerniswekkend.
Van mijn hospita mevrouw Hoogstraten, die een vaag familielid van me was, had ik gehoord dat de vrouw die zo tegen het meisje snauwde gescheiden was – weggelopen van haar man en haar twee oudste dochters. Alleen het meisje dat naast mijn kamer jengelde, had ze bij zich gehouden.
'En gisteravond stond die man nog onder aan de trap te </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/10/verhoudingen-henk-romijn-meijer.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-6253024773145158773</guid><pubDate>Thu, 25 Oct 2007 22:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:21:23.896+02:00</atom:updated><title>"Sneeuweieren" - Ricus van de Coevering</title><atom:summary type='text'>Een kraai vloog over en landde op de tak van een berk. Harm pakte het geweer uit de juten zak, legde aan, richtte en haalde de trekker over. Het schot klonk en de vogel viel in het riet. Door een wolk van kruitdamp ging hij grinnikend verder naar de waterput, ondertussen het geweer herladend.

Diep in de put, tussen de duistere bemoste stenen, hoorde hij water druppen. Zonder reden haalde hij de </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/10/sneeuweieren-ricus-van-de-coevering_27.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-461940675011372815</guid><pubDate>Tue, 23 Oct 2007 22:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:21:33.246+02:00</atom:updated><title>"Attaque!" - Miquel Bulnes</title><atom:summary type='text'>Wat mensen willen is realisme, en niet zozeer realiteit.

De afgelopen weken heeft een cameraploeg opnames gemaakt op onze spoedeisende hulp. Ze filmden kinderen met een gebroken pink, managers met een hartaanval, meisjes met galsteenkrampen, spoedbevallingen… Prachtige geneeskunde. Het scherp van de snede.

Wat ze níet filmden was de demente bejaarde waar je geen normaal antwoord uit kreeg, het </atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/10/attaque-miquel-bulnes_24.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-3980036209003646693</guid><pubDate>Mon, 22 Oct 2007 22:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:21:44.587+02:00</atom:updated><title>"Betamax" - Niels Carels</title><atom:summary type='text'>Het was ongewoon stil in zijn kamer toen David wakker werd. Halftien. Waarom had hij geen wake-up-call gekregen? Hij zou toch om halfacht gebeld worden?

Hij pakte de telefoon die naast het bed stond. De lijn was dood. Snel belde hij met zijn mobiel de leverancier waar hij die dag het eerst verwacht werd – een dikke, vrolijke man die de beste kippen van Frankrijk fokte – en sprak af voor later op</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/10/betamax-niels-carels_23.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-857934477491665321.post-3968670259016032436</guid><pubDate>Thu, 18 Oct 2007 15:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-05-14T17:22:20.837+02:00</atom:updated><title>"Weg van Lila" - Patrick van Rhijn</title><atom:summary type='text'>‘Papa, pappie...’ Een zacht handje glijdt over mijn gezicht. ‘Papa, wakker worden...’ Ik trek mijn been onder het dekbed en rol me op. Mijn linkeroog waagt zich voorzichtig aan de buitenwereld. Schemering van ochtendzon door dichte gordijnen. Op vijftien centimeter van mijn gezicht kijken twee ogen me vol verwachting aan. Mijn glimlach vecht zich door het slaapdronkenschap heen naar buiten.

‘</atom:summary><link>http://www.boekennieuws.com/fragmenten/2007/10/weg-van-lila-patrick-van-rhijn.html</link><author>noreply@blogger.com (Ramon Stoppelenburg)</author></item></channel></rss>