Stuk - Judith Visser
 Elizabeth zit in 4b van het Mercatuscollege in Rotterdam. Ze wordt door een paar klasgenoten op een gruwelijke maar vrijwel onzichtbare manier gepest.
Haar ouders zijn sinds een paar jaar gescheiden en haar moeder heeft zich op haar werk gestort om het verdriet te verdringen. Elizabeth raakt steeds meer geïsoleerd.
Het enige positieve van haar klas is de aanwezigheid van Alec. Alec is een rustige, knappe jongen, die ouder en wijzer is dan de andere jongens. Hij heeft verkering met Riley, een uitzonderlijk mooi, blond en ook nog lief meisje.
Elizabeth stelt zich voor hoe het leven eruit zou zien als ze Riley was. En dan neemt ze een fatale beslissing...
Judith Visser (1978) is schrijfster, columnist en boekrecensent voor Penthouse. Eerder schreef ze de Tegengif en Tinseltown.
De hartslag van de aarde - Arthur Umbgrove
 Een oude man die al achtendertig jaar in een verpleeghuis woont en al die tijd zijn geheugen kwijt was, blijkt zich ineens dingen te herinneren uit het verleden. Hij schrijft ze op, ‘want anders zou het zijn of ik nooit bestaan had’ en laat ze lezen door een meisje van vijftien dat in het huis de koffie rondbrengt.
Het meisje, dat slechts tegen haar ouders en zusje spreekt en geen woord tegen vreemden, begint een zoektocht naar zijn verleden en probeert uit te vinden wat er achtendertig jaar geleden is gebeurd. Daarbij stuit zij op een oud boek, De hartslag van de aarde, dat over de opwarming en afkoeling van de aarde gaat.
Wie is de schrijver van dat boek? En hoe kan zij zorgen dat de oude man voor het te laat is zijn leven terugkrijgt?
De hartslag van de aarde is de tweede roman van Arthur Umbgrove, die voor zijn debuutroman Midden op de weg, zo hard mogelijk werd genomineerd voor de prestigieuze Anton Wachterprijs 2006, de Selexyz Debuutprijs 2007 én werd bekroond met de LiBra Debutantenprijs 2006.
Arthur Umbgrove (1964) was na zijn studie onder andere lid van Comedytrain, maakte vier cabaretprogramma’s en vier Nederlandstalige cd’s.
Harlekino - Tessa de Loo
 Saïd besluit op tweeëntwintigjarige leeftijd, samen met zijn vriend Hassan, op zoek te gaan naar zijn vader, in de hoop een nieuwe identiteit te vinden onder een nieuwe hemel. Hij dankt zijn voornaam aan het feit dat hij is voortgekomen uit de kortstondige maar hartstochtelijke liefde tussen een Nederlandse vrouw en een Marokkaanse muzikant.
Toen bleek dat zijn moeder zwanger was, keerde Saïds verwekker, op de vlucht voor de verantwoordelijkheid van het vaderschap, halsoverkop terug naar Marokko. Zijn moeder voedde hem vervolgens in haar eentje op.
Saïds zoektocht in Harlekino voert hem steeds meer in de richting van ontgoocheling en in de armen van de islam. Ondertussen dringt een ogenschijnlijk fictief personage uit het imaginaire land zich langzaam aan hem op. Saïd probeert zich tevergeefs van hem te bevrijden. Zijn reis mondt uit in een wanhoopsdaad die zijn weerga niet kent.
Tessa de Loo is een verhalenverteller. Ook over haar eigen leven laat zij verhalen de ronde gaan.
De weekenden waren voor haar - Merel Roze
 Wat is er vroeger gebeurd?
Na de dood van haar moeder wordt de achtjarig Maya Regter door haar vader ieder weekend naar een gezin op een afgelegen boerderij gebracht. Daar woont de één jaar oudere Frederieke, met wie Maya de weekenden spelend doorbrengt. Plotseling komt er aan de bezoeken een einde.
Bijna twintig jaar later staan de vrouwen voor het eerst oog in oog. Maya hoopt op een hernieuwde vriendschap, maar Frederieke blijkt woedend op haar. Hoe kunnen twee vrouwen het verleden zo anders hebben beleefd? En waarom bracht Maya's vader eigenlijk ieder weekend weg?
Merel Roze (1975) debuteerde in 2006 met de psychologische thriller Fantastica. Ze houdt één van de meest gelezen weblogs van Nederland bij op www.merelroze.com.
Honderd woorden voor grijs - Hannah Buenting
 Na Iris Koppe, Wiegertje Postma, Ebele Wybenga, Renske van de Greef opnieuw een debutant afkomstig van NRC’s jongerensite Spunk: Hannah Buenting (1984).
Hoe hou je van iemand die niet van zich laat houden? Teun is jong, springerig, dapper en leeft samen met haar grote liefde Vos.
Vos verft muren zwart, draagt clownschoenen, is anders dan anderen. Teun laat hem – maar verliest onderweg zichzelf. Als ze uiteindelijk, verlaten en natgeregend met gebroken hart op straat loopt zegt iemand haar dat je het alleenzijn kunt leren. Dat gaat ze doen, besluit ze.
Op een onvoorspelbare, hilarische manier: tijdens een wandelvakantie met oude mensen. En dan krijgt grijs onverwacht veel kleuren en blijkt verdriet een ontroerend lichte ondertoon te hebben.
Hannah Buenting (Amsterdam, 1984) schreef een tijdlang columns voor onder andere de website Spunk.nl en publiceerde het boek Hieper (2004). Honderd woorden voor grijs is haar romandebuut.
Vrouw met boer - Lidy Deutekom
 Lidy Deutekom trouwde bijna twintig jaar terug een boer zonder dat de KRO daar aan te pas kwam. Afkomstig uit de stad ging zij in eerste instantie voor de vent en niet voor zijn tent met koeien, schapen, land, melkquotum en alles wat er bij een boerderij hoort. In Vrouw met boer schrijft ze over haar leven met een man die niet alleen met haar, maar ook met zijn bedrijf is getrouwd.
Ze verhaalt over alledaagse dingen op en rond het erf, de kinderen, de dorpsgemeenschap, de omgang met agrarische machines, het jargon, de koeien en al het andere dat iedere dat toekomstige boerin zou moeten weten.
Vrouw met boer is een boek voor iedereen die wil weten hoe het echt is om getrouwd te zijn met een boer.
Lidy Deutekom is behalve boerin ook freelance (eind)redacteur en docente Nederlands voor volwassenenonderwijs. Eerder werkte zij als journaliste bij KRO Studio.
Alleen bestaat niet - René Poort
 De mensen schuifelden naar binnen. Ik bleef staan om op adem te komen. Het geroezemoes zwol aan en verbrokkelde; alle afzonderlijke stemmen begonnen mij dingen te vertellen, ze stuiterden rond in mijn hoofd met hun verhalen. Mensen lachten en riepen mijn naam, wilden mij mee naar binnen nemen. Ik schudde mijn hoofd om hun stemmen stil te krijgen en rende weg. Wat is er toch met Erik? Zo heel veel wijkt hij niet van anderen af – niet meer dan iedereen van iedereen afwijkt. Maar waarom is het dan alsof hij vanachter glas naar de werkelijkheid kijkt, alsof hij gescheiden is van de rest van de mensheid, waar hij, misschien tegen wil en dank, maar toch, bij wil horen.
In ragfijne taal beschrijft debutant René Poort het leven van deze Erik in Alleen bestaat niet, vanaf zijn kinderjaren tot aan de tijd dat hij eindelijk leert hoe met de anderen, de wereld, om te gaan. Dan heeft hij zich inmiddels wel door een heel verleden heen geploeterd, van althans voor de lezer komische verwikkelingen en vreemde erotische avonturen tot bizarre ontmoetingen met een oude man die even goed banden kan plakken als Spinoza interpreteren. En eigenlijk leert hij pas definitief de wereld te omarmen als hijzelf vader geworden is. Pas dan is hij echt in staat de anderen te begroeten, te aanvaarden.
René Poort (Amsterdam, 1958) studeerde psychologie in Utrecht. Na zijn studie was hij achtereenvolgens welzijnswerker, dienstweigeraar, amateur-marathonloper, werkloos en suppoost in een museum voor kantoorbenodigdheden. Sinds 1999 is hij beleidsadviseur bij Reclassering Nederland. Alleen bestaat niet is zijn romandebuut.
Ik Ben De Regen - Henk van Straten
 Chris Hoop is privédetective, schrijver en vader. Helaas is hij in geen van die drie dingen erg goed. Zijn ex Lisa - het onderwerp van zowel zijn niet aflatende affectie als zijn tergende frustratie, en de moeder van zijn acht maanden oude zoontje Gijs - is van mening dat Chris de kleine dreumes beter niet kan zien. Niet zonder toezicht, tenminste. Dat is haar ook niet helemaal te verwijten: Chris houdt van drank en soms wat wit poeder, hetgeen zijn punctualiteit niet altijd ten goede komt. Of zijn verstand.
Dit alles leidt ertoe dat hij zijn zoontje vaker moet missen dan hij zou willen: een hartverscheurende situatie, die honderdtachtig graden verandert wanneer Lisa opeens spoorloos verdwijnt?
Ook zijn bazin - die hem opdrachten verschaft - begint door haar geduld heen te raken, en geeft hem nog één kans om een zaak tot een goed einde te brengen. Hij moet Debby Janssen vinden, een slinkse femme fatale die mannen verslindt en bedreigd wordt door, ja, door wie eigenlijk?
Gelukkig heeft onze inspecteur Holmes zijn eigen Dr. Watson, en wel in de vorm van zijn excessief getatoeëerde bovenbuurman Dave Mulisch: een goedzak met een voorliefde voor punkrock, C-films en onaangekondigde bezoekjes.
De queeste van Chris en Dave leidt tot vechtpartijen met Marokkanen op scooters, achtervolgingen in het bos, schermutselingen met oude vrouwtjes en wraakzuchtige barkeepers. En dat is nog maar het begin...
Na tien jaar lang schreeuwen in een marginaal punkbandje besloot Henk van Straten (1980) de microfoon te verruilen voor het toetsenbord. Hij debuteerde recentelijk met zijn kinderboek Zwarth, Het Donker Ontwaakt bij Uitgeverij Holland.
Zijn debuutroman, Ik Ben De Regen, werd geïnspireerd door schrijvers als Dave Eggers, John Fante, Kinky Friedman, Douglas Coupland en Kurt Vonnegut. Hij woont in Eindhoven met zijn vrouw, baby en hond.
Buurvrouw - Vrouwkje Tuinman
 Spinnen, buurkinderen, zwerfkatten, schoorsteenvegers - ze komen ongevraagd binnen en hebben vaak moeite om weer te vertrekken. Zelfs als de deur op slot is, drijft de geur van gebakken sardientjes door het raam naar binnen; en je hoort elke kuch door de dunne wanden.
Buurvrouw is een poetische roman over het samenleven met mensen die je niet zelf hebt gekozen. Over verbondenheid en irritatie in een vervallen flat, waar de bewoners flarden van intieme levensverhalen met elkaar delen, gewenst en ongewenst. Want ook wie alleen woont, woont samen.
Vrouwkje Tuinman (1974) debuteerde in 2004 met de dichtbundel Vitrine. In 2005 verscheen de roman Grote acht en in 2007 haar tweede bundel Receptie. Vrouwkje Tuinman (1974) publiceerde verhalen en gedichten in onder meer Awater, Poeziekrant, Bunker Hill, Passionate, De Brakke Hond, en Hollands Maandblad. Ook organiseert ze literaire evenementen, schrijft ze columns en treedt ze regelmatig op tijdens festivals en literaire avonden.
Mam, met mij - Hanco Kolk & Peter de Wit
In Mam, met mij is het voor Nienke zo klaar als een klontje: haar moeder heeft vroeger alles fout gedaan tijdens de opvoeding. Ze heeft haar dochter nooit echt liefde gegeven en daarom functioneert Nienke nu niet goed. Heerlijk om zo nergens de schuld van te hebben.
Nienke is één van de verlpleegsters uit de strip S1NGL van Hanco Kolk en Peter de Wit, die dagelijks in de Nederlandse en Belgische kranten verschijnt.
Vanaf 14 oktober is S1NGLE ook te zien op Net5 met Eva van der Gucht in de rol van Nienke, Katja Schuurman als Stella en Bracha van Doesburgh in de rol van Fatima.
|
